مد و استایل

تاریخچه دکمه + توضیحات و انواع دکمه

انواع دکمه + تاریخچه و توضیحات

دکمه‌، ابزاری که امروزه در بسیاری از لباس‌ها استفاده می‌شود. اما بسیاری از ما، نمی‌دانیم که این وسیله کوچک چگو‌نه تولید می‌شد. ولی ما در این مقاله تاریخچه و نحوه تولید دکمه را برای شما ارائه می‌دهیم. پس تا انتها این مقاله را مطالعه کنید.

دکمه چیست؟

دکمه، معمولاً به شکل قطعه‌ای سفت و جامدی دیسکی است. دارای سوراخ یا چفت، که از طریق همان سوراخ و نخ، به یک طرف لباس دو‌خته می‌شو‌د و برای بستن لباس، از حلقه یا سوراخ طرف دیگر عبور می‌کند. در قرون وسطی، تا زمانی که در قرن سیزدهم دکمه‌ها اختراع شود، لباس‌ها را با استفاده از سنجاق یا قلاب و بند می‌بستند.

دکمه چیست؟

دکمه یا اکسسوری

در قرن چهاردهم، از دکمه‌ها به عنوان زیورآلات، از آرنج تا مچ، یقه تا کمر استفاده می‌شد. استفاده از دکمه‌های طلا، نقره و عاج نشان‌دهنده ثروت و رتبه آن شخص بود. دکمه‌های گران‌قیمت نیز از مس و آلیاژهای آن تولید می‌شد. معمولاً دکمه‌ها در آن زمان از استخوان و چوب و فلز تولید می‌شدند.

فلزی

قرن هجدهم

فلزات لوکس و عاج، تا حد زیادی جایگزین دکمه‌های پارچه‌ای شد، گرچه همچنان دکمه‌های گلدوزی‌ شد‌ه در مدل‌ها و طرح‌های بسیاری رایج بود. پیوتر، فلز مخصوصی که برای تولید دکمه‌های قالب‌گیری یا یا برای مهر و موم کردن استفاده می‌شد، اما ثروتمندان آن را رد کردند. دکمه‌های برنجی ریخته‌گری و به ویژه برنجی کالامین، با طرح‌های زینتی و مختلف، در لباس‌های نظامی و غیرنظامی نیز رایج شد.

لباس نطامی

اواسط قرن 18

متیو بولتون، سازنده انگلیسی و شریک جیمز وات، دکمه‌ای برش‌خورده و گران قیمت را معرفی کرد که با چسباند‌ن یک لایه فولادی صیقلی به یک لایه فولادی تولید می‌شد. همچنین در فرانسه دکمه فولادی برش‌خورده با طرح‌های رو باز طراحی شد. دز اوایل قرن نوزدهم، یک دکمه فولادی مهر و موم، کم‌هزینه‌تر از طرح‌های رو باز تولید می‌شد. دکمه‌های برنجی که با غوطه‌ور شدن در فضایی پر از جیوه و طلا، طلاکاری می‌شدند.

استفاده از جیوه و طلا

انواع دکمه

دکمه فلزی که همزمان با دو ورقه فولادی مهر و موم می‌شد، توسط (b,Sandres)-( بی ساندرِس) سازنده دانمارکی، در انگلستان معرفی شد. دیسک‌های فلزی که یک تکه پارچه با طرح‌های مختلف را در بر می‌گرفت. پارچه‌ها روی لبه‌ها به هم چسبید‌ه می‌شوند. تا سال 1830، دکمه‌های پوشید‌ه از پارچه، به صورت مکانیکی سا‌خته می‌شدند. همچنین در آن زمان، شاخ و سم حیوانات نیز برای ساخت دکمه مورد استفاده قرار می‌گرفت، که می‌توان آنها را با حرارت دا‌دن شکل‌پذیر کرد و سپس پرش داد، رنگ کرد و قالب‌گیری کرد.

دکمه پارچه‌ای

جنس دکمه

دکمه‌ها نیز از سرامیک و شیشه سا‌خته‌ می‌شدند. دکمه‌های چینی تبدیل به یک تخصص فرانسوی می‌شد، که آنها را با نقاشی‌های دستی یا طرح‌های چاپی و یا با استفاده از جوهرهای رنگی تزئین می‌کردند. در جمهوری چک، بیشتر از شیشه‌های رنگی در تولید دکمه‌ها استفاده می‌شد. در ژاپن نیز دکمه‌های سرامیکی نقاشی شد‌ه با دست و طرح‌های سنتی توسعه یا‌فته است.

انواع دکمه

استفاده از پوست سخت و مروارید نرم‌تنان دریایی در دکمه سازی، تولید را افزایش داد. با استفاده از محلول اسید نیتریک، پوسته از لایه‌های تشکیل دهنده خود جدا می‌شد و قسمت‌های خالی توسط اره‌های لوله‌ای بریده می‌شد و سوراخ‌هایی برای دوخت بر روی لباس در آن ایجاد می‌شد و با استفاده از تزئینات و اکسسوری‌ها آن را به لباس متصل می‌کردند. در ابتدا فقط از صدف‌های دریایی استفاده می‌شد، اما در سال 1980، سازنده آمریکایی (جان اف بوپل) شروع به استفاده از صدف‌های درون آب شیرین کرد، صدف‌های درون آب شیرین با طرح‌های مختلف فراوان بود. معمولاً بیشتر در امتداد رودخانه (می سی سی پی و شاخه‌های درخت) یافت می‌شد.

قرن بیستم

در قرن بیستم، دکمه‌ها عمدتاً کاربردی شدند نه تزئینی، ولی در بعضی لباس‌ها زیپ جایگزین آن شد. دکمه‌ها از پلاستیک‌هایی مانند سلولز، پلی استایرن و رزین‌های پلی وینیل تولید می‌شدند. طرح‌ها تمایل بیشتری به اشکال هندسی داشتند. ماشین‌های تولید کننده انبوه، دکمه‌های قالب‌گیری شده را یا از طریق فشرده‌سازی پلاستیک‌های پودری یا با تزریق تولید می‌کند، که پلاستیک‌های مایع را از طریق دهانه‌های کوچک وارد قالب‌های جداگانه می‌کند.

بستن دکمه

برخی از دکمه‌های قدیمی، با ارزش حساب می‌آیند و به دلیل هنر و زیبایی ساخت آنها جمع آوری می‌شوند. معمولاً محل تولید، تاریخ و نام سازنده آن در پشت آنها نوشته شده است. بنظر شما کاربرد‌ه و شکل‌های دیگر دکمه‌ها، در گذشته چی بود؟؟!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *